Column

Overgang

door Nynke Bosma

Daar zit ik dan, laptop op schoot, een column te schrijven. Maar eerlijk gezegd heb ik geen inspiratie. Eind van het schooljaar, veel aan de kop… Ik wilde het hebben over de overgang. Nee, niet over opvliegers en zweterige nachten, maar de overgang van vmbo naar mbo. In mijn hoofd zat een heel pleidooi over het schoolsysteem vmbo, waar ik weinig heil in zie. Geef leerlingen weer de kans na de basisschool direct een vak te leren, zodat de doeners aan de slag kunnen en de denkers kunnen doorleren. Gooi ze niet dood met eindeloos veel theorie. Veel praktische kennis en een beetje algemene kennis. Toevallig las ik laatst in Volkskrant Magazine een interview met Gerdi Verbeet. Als PvdA-kamerlid heeft zij zich destijds erg ingezet voor de invoering van het vmbo. Ze zei in het interview dat het achteraf gezien niet goed is geweest. Beetje mosterd na de maaltijd.

Goed, daar wilde ik dus een heel verhaal aan wijden, maar de woorden willen niet als een mooi verhaal op papier komen. Ik ben niet scherp. Ongeïnspireerd. Verder wilde ik u dan nog trakteren op een betoog voor afschaffing van het cgo. Waarom? Omdat het de overgang vmbo-mbo er niet makkelijker op maakt. Leerlingen moeten niet alleen wennen aan een minder schools systeem: op het mbo wordt meer verantwoordelijkheid en meer zelfstandigheid gevraagd. Daar bovenop moeten ze zich ook een heel andere manier van leren eigen maken. Ze moeten werken aan competenties. Tegenwoordig overal hot. Ineens moet iedereen overal bezig met competenties. Maar goed, voor leerlingen is het vaak lastig en dat maakt de overstap van vmbo naar mbo groter. Dus: óf het vmbo moet ook cgo worden, óf op het mbo gaan we weer terug naar ggo (gewoon goed onderwijs). Ik stem voor het laatste. Weg met bewijsmappen en portfolio’s! Weg met honderd formulieren invullen per bewijsmap!

Tja, dat is wat ik wilde zeggen. Waarom? Omdat ik me zorgen maak om de kwaliteit van het onderwijs. Omdat ik weerstand voel van leerlingen voor het cgo. Omdat ik die weerstand deel. Omdat er te veel tijd gaat zitten in het systeem en er zo minder tijd overblijft voor waar het om draait: leerlingen en onderwijs!

Een lichtpuntje wil ik wel noemen: het nieuwe systeem voor Nederlands (Meijerink) is een doorlopend systeem. Als leerlingen van het vmbo komen, kennen ze dat dus al. Dat scheelt dan weer. Het duurt nog wel vier jaar voor het zover is. Waarschijnlijk is er dan alweer een nieuw systeem bedacht en hebben we de vruchten er niet van kunnen plukken.

Kijk, nu nemen de woorden weer een vlucht en dreig ik te vervallen in een negatief relaas over het onderwijs. Mijn hart ligt bij het onderwijs, laat dat vooropstaan. Waar ik wel inspiratie uit haal, is het werken met leerlingen, ze zo goed mogelijk begeleiden en ze helpen hun zelfvertrouwen op te bouwen. Zijn dat geen mooie competenties?

Mijn administratieve competenties laten echter te wensen over. Al die formulieren die ik nog moet invullen om alle bewijsmappen op orde te krijgen. Daar word ik ’s nachts wel zwetend wakker van.

Maar wie weet, later als ik groot ben, als ik minister van onderwijs ben….dan schaf ik met veel inspiratie het vmbo af, gooi ik het cgo eruit en zet ik mijn ziel en zaligheid in om een voor iedereen passend en werkbaar onderwijssysteem te bedenken!