Column

Soms vul je de donderdag met allerlei kleine klusjes. Je leegt het decanenpostvak, selecteert de stukken waar snel iets mee gedaan moet worden, de informatie die bewaard moet worden en de blaadjes die meteen de prullenbak in kunnen. Na het scheiden van plastic en papier ben je van die laatste categorie het snelste af. 

Vervolgens breng je de bestelde magazines naar de mediatheek, je hangt de nieuwe posters op en geeft informatie die aan schoolvakken gekoppeld kan worden door aan de sectieleiders. Daarna lees je de overgebleven stukken. Vervolgens ga je de binnengekomen e-mails langs van de drie adressen die je gebruikt (persoonlijk, als decaan en via de elektronische leeromgeving). Iedere mail wordt beantwoord, bij mails van leerlingen vaak met het advies een afspraak te maken (een vak laten vallen doe je niet met een mailtje aan de decaan), of de mededeling dat een verzoek om lessen te mogen verzuimen als zodanig gesteld moet worden (‘hallo, op 12 november ga ik naar de open dag in Utrecht’ wordt niet gehonoreerd). 

Daarnaast word je de hele dag aangesproken door leerlingen met kleine vraagjes over vakkenpakketten, brochures die ze kwijtgeraakt zijn, het bezoeken van open dagen en dergelijke. Na zo’n dag heb je veel noodzakelijke werkzaamheden verricht, maar niets afgerond; je gaat dan niet met een tevreden gevoel naar huis. Op een van de laatste donderdagen voor de kerst kwam ik echter met een uitermate tevreden gevoel thuis. Gedeeltelijk te verwachten, omdat er gesprekken met leerlingen uit klas 5 gepland waren, maar vooral door een aantal onverwachte gebeurtenissen. De directie kwam met een herziene tekst voor het profielkeuzeboekje. De criteria voor de toewijzing van een plaats bij de keuzevakken wiskunde D en Natuur, Leven en Technologie waren hierbij expliciet gemaakt. We geven deze twee vakken aan gecombineerde klassen, waarbij we bij ieder vak 15 leerlingen uit klas 5 en 15 leerlingen uit klas 6 toe willen laten. Waar wij ervoor gepleit hebben (samen met de bètasecties) voorrang te geven aan leerlingen die het vak niet kunnen missen (gekozen in het profiel of als enige keuze-examenvak), had de directie opgenomen: ‘de vakken wiskunde D en N, L&T kunnen alleen als extra keuzevak gekozen worden.’ Binnen een uur hadden we de relevante personen bij elkaar en hebben we de tekst aangepast. 

Waar ik me vooraf zorgen om maakte, was het gesprek met Peter. Peter is een leerling met een afwijking in het autistisch spectrum, een bijzonder sympathieke jongen die veel moeite heeft om contact met anderen te krijgen. Hij zit meestal alleen te werken, staat in de pauzes alleen in een hoekje van de kantine. Bij samenwerkingsopdrachten wordt hij vaak ontzien; hij krijgt een bepaalde, afgebakende taak die hij altijd op tijd en goed uitvoert. Bij de geplande serie gesprekken met vijfdeklassers worden de leerlingen in drietallen opgeroepen, niet alleen om tijd te besparen, maar ook omdat leerlingen veel van elkaar kunnen leren. Er wordt de mogelijkheid geboden om alleen te komen als je dat liever wilt, maar Peter had er tot mijn verbazing dit keer voor gekozen om niet alleen te komen. Hij kwam gewoon met de andere opgeroepen leerlingen binnen. Ik was erg benieuwd hoe hij zijn eerste open dag had beleefd.

Peter had ‘geluk’ gehad. Zijn trein had vertraging en hij kwam te laat. Voor hem was dat verschrikkelijk geweest. Een van de studenten, Mathijs genaamd, had gezien hoe ontsteld hij binnen kwam rennen en had hem meegenomen om rustig wat te praten onder het genot van een kopje warme chocolademelk. De twee waren in gesprek geraakt over de studie, het studentenleven, baanmogelijkheden na de studie en alles wat verder belangrijk is bij studiekeuze. Ze hadden besloten niet mee te gaan met de geplande bezichtigingen en samen de afdeling te bezoeken waar Mathijs zijn onderzoek deed. Mathijs vertelde daar dat hij een onderzoeksmaster had gekozen omdat hij ‘niet zo goed met mensen was’. Dat sprak Peter natuurlijk wel aan. Het was geweldig om Peter enthousiast te horen vertellen over zijn open dag. Bovendien had Mathijs hem op het hart gedrukt zich niet blind te staren op dit eerste succes en hem een lijstje meegegeven van studierichtingen waar vergelijkbare masters worden aangeboden. Peter had de data van de bijbehorende open dagen al in zijn agenda genoteerd. Na dit soort succesjes ga je tevreden naar huis. Kleine succesjes