Een verbijsterde zorgcoördinator die Bij de Les blijft deel 2
door Marten-Jan Poortinga
Mijn zwartste droom is uitgekomen: een rampscenario voltrekt zich. Jongetje Rutten en Meisje Het-Spoor-Bijsterveldt gaan nu echt te ver: ze breken alles af wat we de afgelopen jaren met veel vallen en opstaan hebben opgebouwd. Sterker nog: ze roeien het met wortel en stam uit.
Wat gebeurt er?
Hebben we het voor elkaar om weer samen naar school te gaan, hebben we het voor elkaar dat kinderen die wat meer moeite moeten doen om onderwijs te volgen meer begeleiding en zorg te geven, hebben we het voor elkaar dat docenten hun begeleidingsvaardigheden vergroten, hebben we het voor elkaar dat de “zorg” in het onderwijs eindelijk op de kaart komt, hebben we het voor elkaar dat we passend onderwijs kunnen bieden aan elk kind in zijn eigen omgeving, komt er zo’n kabinet!! Met een premier en een minister van onderwijs die maar één doel voor ogen hebben: geld overhouden, bezuinigen. Ze kijken nergens naar, ze roeien alles wat ook maar enigszins de moeite waard is, uit.
Maar we mogen wel 130 gaan rijden op tweeëneenhalve snelweg met 69 seconden winst op een route van 30 kilometer. We mogen wel een missie naar Kunduz sturen, waarvoor de opleiding van één (1!) agent een slordige 550.000 euro kost. Dringend advies: spaar mensenlevens, steek dat geld in je eigen onderwijs. Alle mensen in het onderwijs die zorgvuldig, met liefde en aandacht voor kinderen allerlei plannen hebben gemaakt en uitgevoerd om met zeer beperkte middelen alles uit kinderen te halen, staan nu in de kou.
En niet alleen de onderwijsmensen: vooral de kinderen staan in de kou. Dat laten we toch niet over zijn kant gaan? Het is nu helemaal zaak de gelederen te sluiten (je komt vanzelf weer in het 1 mei-jargon), je samen sterk te maken. Gelukkig zijn er in het veld al veel acties op gang gebracht, zowel in het basis-, als in het speciaal en het voortgezet onderwijs. Maar laten we vooral volhouden en naar de lange termijn kijken.
Want stel je toch voor: straks, en dat is al vanaf augustus 2012, krijgen we inderdaad alle kinderen in het regulier onderwijs met al die vragen, zorgen en aandacht, zonder geld, zonder expertise van het speciaal onderwijs, zonder extra handen in de klas. Het is dus zaak je zaken goed te regelen: wat heb je nodig, wie heb je nodig?
Er zijn gelukkig mensen en instanties genoeg die je daarbij kunnen ondersteunen en expertise is er ook. Kijk op www.leerlingzorgcoördinator.nl. Je vindt daar onder andere de wegwijzer ‘alles wat je nodig hebt om aan het werk te kunnen’. Nodig mensen van de NVS-NVL die je kunnen helpen bij het bepalen van je positie, die je kunnen voorzien van expertise en waardevolle informatie. Zoek elkaar op, ondersteun elkaar, ga niet los van elkaar het zelfde wiel uitvinden, organiseer de boel.
Huub van der Lubbe verzuchtte al eens: “ik kan het niet alleen”.
Nou dan!
Marten-Jan Poortinga is zorgcoördinator en trainer. www.leerlingzorgcoördinator.nl